82287

Culture jamming (polskie odpowiedniki to „zagłuszanie fal kultury” azali “zagłuszanie kultury”) – indywidualistyczna powierzchowność odwrotu od wszelkich form mentalności stadnej – włączając w to wszelkie ruchy kulturowe, polityczne azaliż społeczne. Z definicji culture jamming nie jest wtedy traktowane w charakterze gorączka. Upiór culture jamming z trudem zdefiniowiać zarówno w odniesieniu do jakiegoś specyficznego politycznego stanowiska azali przekazu, gdy i w odniesieniu do stanowiska azali przekazu kulturowego. Za komunalny wątek łączący różnorodne zjawiska culture jamming zatwierdzić wolno wola wyśmiania azali zażartowania z homogenicznej natury kultury popularnej, często z użyciem niekonwencjonalnych form komunikacji azaliż interwencji w publiczne wydarzenia i w zaaprobowany język (geurilla communication).

Culture jamming przypuszczalnie być zdefiniowane ja gorączka artystyczny, atoli również taka określenie nie obejmuje całego bogactwo działań określanym tym terminem. Culture jamming charakteryzowane jest często w charakterze jakość działalności publicznej będącej w opozycji do komercjalizmu tudzież wszelkiej idei kreowania kultury korporacyjnej . Powyższa określenie jest choć również za wąska, żeby osaczyć wszystkie działania określane jak culture jamming (określenie ta w wyższym stopniu pasuje do zjawiska określanego jak subvertizing).

Culture jamming czasami wymaga transformacji mass mediów, ażeby ich własnymi środkami komunikacji w mefistofelesowski albo groteskowy wyjście skomentować wybieg ich działania.

Do celów culture jammingu przelecieć można:

• “Dobry radość” (i zachęcanie do tego innych) kosztem dominujących nurtów społecznych – zdaniem culture jammerów wielu z ich dostawców bierze siebie za na serio. Co więcej sami culture jammerzy mogą się stać ofiarą „zakłócania”, chyba że ich działania stają się równie ziinstytucjonalizowane i pozbawione humoru podczas gdy oryginalne obiekty zainteresowania culture jammingu.
• Rozbudzenie poczucia fascynacji najbliższym środowiskiem życia zainspirowane przez zamierzoną niejasność technik culture jammingu, które w założeniu mają popierać zręczność do samorefleksji i niezależnego myślenia.
• Ukazywać sprzeczności między wizerunkami ikonicznymi, praktykami czy też postawami, a realiami czy też postrzeganym jak przeczący aspektem danego przedmiotu, jaki stanowi cel zakłócania. Działania takie wykonywane są często w sferze symbolicznej, na skutek „przechwytywaniu” („detournement”) elementów popularnej ikonografii.

„Przechwytywanie” funkcjonuje tu w charakterze nauka zawodu wyznaczający artystyczne, ewentualnie społeczne aktywność w którym wykorzystuje się te same środki, fragmenty lub elementy ikonografii przedmiotu, dzieła sztuki, tak aby uformować nowe dzieło sztuki, obiekt, którego opatrywanie sygnaturą często stoi w opozycji do znaczenia oryginału. Terminu „przechwytywanie” w podobnym znaczeniu używali członkowie Międzynarodówki Sytuacjonistycznej. Guy Debord, jaki nazywał “przechwytywanie” „płynnym językiem ideologii” owszem pisał o tej praktyce: „Przechwytywanie to kontrast cytowania, powoływania się na naukowy poważanie, jaki ulega nieuchronnie zafałszowaniu z chwilą, kiedy przekształca sie w przytoczenie: część oderwany z kontekstu, unieruchowmiony, odizolowany od swej epoki – globalnego układu odniesienia – i od konkretnego stanowiska, trafnego ewentualnie błędnego, jakie zajmował względem tego odniesienia. (…) Przejawia się w komunikacji świadomej tego, iż sama w sobie nie zawiera żadnej gwarancji, w zasadzie ostatecznej.”

• Prowokowanie do zaangażowania obywatelskiego i nawiązywania więzi społecznych.

Intecje culture jammerów jest dozwolone odróżnić (choć nieraz intencje się pokrywają) od artystycznego przywłaszczenia (które odbywa się na rzecz celów dokładnie artystycznych) zaś od wandalizmu (w przypadku, którego głównym zamiarem jest rozwalenie), choć efekty działań wszystkich trzech aktywności są często trudne do odróżnienia. Niektóre prace street artowe lub inne działania jest dozwolone przelecieć do dwóch, a chociażby trzech z powyższych kategorii.

Spis “zagłuszających” polskich artystów i grup artystycznych

• Kolektyw Pif-paf
• Radykalna Impreza Twórcza

Przypisy

1. ↑
2. ↑ Guy Debord Społeczeństwo spektaklu, tłumaczył Mateusz Kwaterko, PIW, Syreni gród 2006.